Η Ελλάδα από το 2010 είναι ουσιαστικά καταχρεωμένη. Μέχρι σήμερα, πληρώθηκαν από τον Ελληνικό Λαό €400 δις για το χρέος, χωρίς καμιά διαφορά στη ζωή των ανθρώπων. Τουναντίον ο λαός εξαθλιώνεται ολοένα και περισσότερο. Επομένως χρειάζεται μια άλλη φιλοσοφική αντίκριση των πραγμάτων, που να δημιουργούνται προοπτικές ανάπτυξης της Ελληνικής οικονομίας.

Όλοι αυτοί «οι Ευρύπρωκτοι» που μας διοικούν, είναι θρασύδειλοι  – για χίλιους δύο λόγους  – και δεν θα πετάξουν την Ελλάδα έξω από την Ευρωζώνη και την ΕΕ. Η μητρόπολη του καπιταλισμού, η Αμερική από την πρώτη στιγμή που άρχισε η μάχη, όταν εκλέγηκε η νέα Ελληνική Κυβέρνηση φρόντισε και έστειλε από τότε, μηνύματα για τα δικά της γεωπολιτικά, ιδεολογικά συμφέροντα, αναγκάζοντας την νέα «Σιδηρά κυρία» της Ευρώπης να τονίσει, ότι: «Γνωρίζετε ότι η επιτυχία της Ευρώπης στηρίζεται στην εξεύρεση συμβιβασμών. Οι συμβιβασμοί είναι εφικτοί όταν τα πλεονεκτήματα ξεπερνούν τα μειονεκτήματα. Η Γερμανία είναι έτοιμη να κάνει κάτι τέτοιο».

Θα πρέπει όλοι αυτοί, λοιπόν να σεβαστούν τις δημοκρατικές διαδικασίες του Ελληνικού κράτους και να αφήσουν τον Ελληνικό λαό να αποφασίσει για το μέλλον του, όπως τα τροχοδρόμησε πρόσφατα,  το Ελληνικό  Κοινοβούλιο. Οι όποιες παρεμβάσεις των Ευρωπαίων ηγετών όπως του Γιούγκερ, του κ. Μ. Ραχοί,  του κ. Μ. Σαπέν, του Σόιπελ  και άλλων που ουσιαστικά με έμμεσο, αλλά πολύ σαφές τρόπο, ζητούν την απομάκρυνση  της Κυβέρνησης  Αλέξη Τσίπρα, όχι μόνο είναι απαράδεκτη, αλλά εκφράζει και πολιτικό φασισμό!

Οι «Ευρύπρωκτοι», θα πρέπει να αντιληφθούν, ότι η δική τους ακραία νεοφιλελεύθερη, νεοσυντηρητική πολιτική με αυταρχική επιβολή, οδήγησε τους Νότιους Λαούς της ΕΕ, στην μιζέρια. Εάν θα πρέπει να διδαχθούν κάτι από την «μητέρα» τους την Θάτσερ, είναι ότι το κεφαλομέτρημα το έκαναν από τότε, και απέτυχε! Αυτοί με τις πολιτικές τους επιδιώκουν να μας θάψουν όλους ζωντανούς, με τα χέρια έξω από τον τάφο και να τους παράγουμε κέρδη.

Εάν πράγματι πιστεύουν στις αρχές της ΕΕ περί αλληλεγγύης και ευημερίας των λαών, θα πρέπει να αλλάξουν τακτική, να αφήσουν πίσω τους τις πολιτικές της λιτότητας. Τα κράτη που έχουν προβλήματα χρειάζονται ριζικές αλλαγές, φιλοσοφίας, αναδιοργάνωση / εκσυγχρονισμό διαμέσου όμως μιας συγκροτημένης πολιτικής, με νέες δομές που να έχουν στο επίκεντρο τους τον άνθρωπο και όχι πολιτικές που να τον στραγγαλίζουν. Η κυπριακή πραγματικότητα διδάσκει, ότι σε τέτοιες στιγμές, δεν θα πρέπει να καταβάλει  τον Ελληνικό λαό ο πανικός,  ιδιαίτερα στην οικονομία. Χρειάζεται ηρεμία των αγορών, ώριμη, ορθή σκέψη, αποφασιστικότητα και κυρίως υπευθυνότητα,  Ενότητα σε όλα τα επίπεδα.

Η Δημοκρατία αναβαπτίζεται αυτές τις ημέρες στην χώρα που γεννήθηκε, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην δημιουργία νέων προοπτικών, για όλη την Ευρώπη και όχι μόνο.

Εμείς με ρηξικέλευθο δράση, σε όλα τα επίπεδα και με ουσιαστική ρητορική εθνική αξιοπρέπεια, θα πρέπει να στηρίξουμε την Ελλάδα με κάθε μέσο, όλοι μαζί με μια φωνή.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι κανείς δεν είναι τελειωμένος, έστω και εάν νικηθεί, είναι τελειωμένος,  όταν σταματήσει να αγωνίζεται. Εμείς έχουμε καθήκον προς την ιστορία και στην νέα Γενιά, να εντείνουμε  την αγωνιστική μας δράση. Εάν επιθυμούμαι να λεγόμαστε Άνθρωποι, θα πρέπει να είμαστε  πραγματικοί μαχητές!